old-shcool

เยี่ยมเยือนถิ่นเก่า โรงเรียนของเรา

หนิงเชื่อว่า “โรงเรียนเก่า” คืออีกหนึ่งในสถานที่ในความทรงจำของใครหลายๆ คน และทุกครั้งที่นึกถึงก็จะพาคิดถึงคุณครู คิดถึงเพื่อนเก่าตั้งแต่นั่งเรียนข้างกันไปจนถึงเพื่อนที่นั่งพูดคุย กินข้าว กลับบ้าน ลอกกันบ้าน อาจจะหนักเข้าหน่อยก็คิดถึงแฟนเก่า หนิงเองก็เป็นหนึ่งในนั้นและมักจะหาเวลาชวนเพื่อนๆ กลับไปโรงเรียนที่เราจบมาด้วยกันเสมอ หนิงไม่เคยเลยตั้งแต่ ม.6 แล้วมาต่อยังมหาลัยปี 3 ก็เกือบจะ 4 ปีแล้วที่ไม่มีโอกาสได้กลับไปโรงเรียนเก่า

โรงเรียนเก่าของหนิงเปลี่ยนแปลงไปมากจากสมัยที่หนิงศึกษาอยู่ มีตึกชั้นเรียนเพิ่มขึ้นมาและสนามกีฬาก็ดูดีขึ้น บริเวณพื้นที่ของโรงเรียนกว้างมากขึ้นทำให้หนิงรู้สึกอิจฉารุ่นน้องแบบบอกไม่ถูก อาจารย์ที่หนิงสนิทก็ยังคงสอนอยู่ครบทุกท่าน ถามสารทุกข์สุขดิบท่าน แต่เสียดายไม่ได้ซื้อของมาฝากท่านเลย รวมถึงเดินดูห้องเรียนก็ยังเหมือนเดิมไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร เอาสะจนอยากกลับมาเรียนมานั่งที่โต๊ะนี้อีกครั้ง หนิงเดินไปห้องเรียนที่เคยเรียนสมัยมัธยมศึกษาปีที่ 6 ห้องเรียนสุดท้ายก่อนจบการศึกษาที่นี่ ห้องไม่มีเด็กนักเรียนอยู่แล้วเพราะเวลาตอนนั้นก็เย็นมาก หนิงพยายามเดินหาโต๊ะเรียนของหนิงแต่ก็หาไม่เจอ อาจเพราะทางโรงเรียนเปลี่ยนโต๊ะใหม่หรือโต๊ะมันเก่าไปก็ไม่รู้

การกลับมาโรงเรียนเก่าของหนิงสมใจอยากสักทีเพราะหาโอกาสมาไม่ได้เลย แถมชวนใครก็ไม่ค่อยว่างมากัน เลยมาลุยเดี่ยวคนเดียวสะเลย ทำอารมณ์ความรู้สึกเก่าๆ พลั้งพลูสะจนน้ำตาเกือบไหล .. แล้วจะกลับมาใหม่นะ

old-shcool-pub