First-Apprentice

ฝึกงานวันแรกกับนางสาวพิรานันท์

ตื่นเต้นสุดๆ ตื่นเต้นที่จะได้มีโอกาสผ่านประสบการณ์ทำงานครั้งแรกแม้จะในถานะเด็กฝึกงานก็ตาม แม้ตลอดเวลาที่ผ่านมาจะผ่านการทำงานพาร์ทไทม์หรืองานพิเศษในช่วงที่มหาลัยปิดเทอมก็ตามแต่เทียบไม่ได้เลยกับการฝึกงาน เพราะหนิงยอมรับว่าไม่เคยทำงานภายใต้องค์กรมาก่อน ไม่รู้ว่าจะเจอคนสอนนิสัยแบบไหน บรรยากาศภายในที่ทำงานจะเป็นอย่างไร จะทำงานได้ดีแค่ไหนและจะผิดพลาดหรือเปล่า ทั้งหมดมันชวนให้คิดตลอดเวลาเรื่องราวต่างๆ เข้ามาในหัวแบบรวดเร็ว เพราะทั้งหมดจะถูกประเมินออกมาเป็นเกรดตอนจบ ทำให้อะไรหลายๆ อย่างมันชวนกดดัน

ในการเรื่องที่ฝึกงานนั้นหนิงเลือกสถานที่ฝึกงานที่เกี่ยวข้องกับคณะที่หนิงเรียนโดยตรง เพราะต้องการเรียนรู้วิธีการทำงานของตัวเองให้อนาคต และอีกอย่างหนิงเองก็ต้องการทดสอบตัวเองด้วยว่าจะชอบด้านนี้มากน้อยแค่ไหน แต่ทันทีที่หลังจากได้ลองเข้าฝึกงานแล้วเริ่มต้นทำงานต่างๆ ต้องบอกเลยว่าหนิงคิดว่าตัวเองไม่เหมาะจะทำงานอะไรแบบนี้ เพราะการทำเกี่ยวเอกสารนั้นไม่ใช่งานถนัดเลย เพราะหนิงศึกษาในคณะขนส่งระหว่างประเทศมา แต่ทางที่ฝึกงานให้หนิงวุ่นวายอยู่กับงานเอกสารต่างๆ ซึ่งทำให้หนิงรู้สึกเบื่อ อาจเพราะเป็นแค่เด็กฝึกงานจึงไม่ควรทำอะไรเกี่ยวกับงานที่มีความสำคัญมาก เพื่อป้องกันความผิดพลาด บวกกับการที่ฝึกงานวันแรกหนิงเองก็ยังทำอะไรไม่ว่องไว แถมยังปรึกษาพี่

คนที่สอนอยู่ตลอด แต่ในความจริงแล้วหนิงอยากทำงานลงท่าและตรวจเช็คสิ้นค่าเองทั้งหมดให้พร้อมเสียกว่า

workjob-paradise