เยี่ยมเยือนถิ่นเก่า โรงเรียนของเรา

old-shcool-pub

หนิงเชื่อว่า “โรงเรียนเก่า” คืออีกหนึ่งในสถานที่ในความทรงจำของใครหลายๆ คน และทุกครั้งที่นึกถึงก็จะพาคิดถึงคุณครู คิดถึงเพื่อนเก่าตั้งแต่นั่งเรียนข้างกันไปจนถึงเพื่อนที่นั่งพูดคุย กินข้าว กลับบ้าน ลอกกันบ้าน อาจจะหนักเข้าหน่อยก็คิดถึงแฟนเก่า หนิงเองก็เป็นหนึ่งในนั้นและมักจะหาเวลาชวนเพื่อนๆ กลับไปโรงเรียนที่เราจบมาด้วยกันเสมอ หนิงไม่เคยเลยตั้งแต่ ม.6 แล้วมาต่อยังมหาลัยปี 3 ก็เกือบจะ 4 ปีแล้วที่ไม่มีโอกาสได้กลับไปโรงเรียนเก่า

โรงเรียนเก่าของหนิงเปลี่ยนแปลงไปมากจากสมัยที่หนิงศึกษาอยู่ มีตึกชั้นเรียนเพิ่มขึ้นมาและสนามกีฬาก็ดูดีขึ้น บริเวณพื้นที่ของโรงเรียนกว้างมากขึ้นทำให้หนิงรู้สึกอิจฉารุ่นน้องแบบบอกไม่ถูก อาจารย์ที่หนิงสนิทก็ยังคงสอนอยู่ครบทุกท่าน ถามสารทุกข์สุขดิบท่าน แต่เสียดายไม่ได้ซื้อของมาฝากท่านเลย รวมถึงเดินดูห้องเรียนก็ยังเหมือนเดิมไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร เอาสะจนอยากกลับมาเรียนมานั่งที่โต๊ะนี้อีกครั้ง หนิงเดินไปห้องเรียนที่เคยเรียนสมัยมัธยมศึกษาปีที่ 6 ห้องเรียนสุดท้ายก่อนจบการศึกษาที่นี่ ห้องไม่มีเด็กนักเรียนอยู่แล้วเพราะเวลาตอนนั้นก็เย็นมาก หนิงพยายามเดินหาโต๊ะเรียนของหนิงแต่ก็หาไม่เจอ อาจเพราะทางโรงเรียนเปลี่ยนโต๊ะใหม่หรือโต๊ะมันเก่าไปก็ไม่รู้

การกลับมาโรงเรียนเก่าของหนิงสมใจอยากสักทีเพราะหาโอกาสมาไม่ได้เลย แถมชวนใครก็ไม่ค่อยว่างมากัน เลยมาลุยเดี่ยวคนเดียวสะเลย ทำอารมณ์ความรู้สึกเก่าๆ พลั้งพลูสะจนน้ำตาเกือบไหล .. แล้วจะกลับมาใหม่นะ

Continue Reading

ฝึกงานวันแรกกับนางสาวพิรานันท์

ตื่นเต้นสุดๆ ตื่นเต้นที่จะได้มีโอกาสผ่านประสบการณ์ทำงานครั้งแรกแม้จะในถานะเด็กฝึกงานก็ตาม แม้ตลอดเวลาที่ผ่านมาจะผ่านการทำงานพาร์ทไทม์หรืองานพิเศษในช่วงที่มหาลัยปิดเทอมก็ตามแต่เทียบไม่ได้เลยกับการฝึกงาน เพราะหนิงยอมรับว่าไม่เคยทำงานภายใต้องค์กรมาก่อน ไม่รู้ว่าจะเจอคนสอนนิสัยแบบไหน บรรยากาศภายในที่ทำงานจะเป็นอย่างไร จะทำงานได้ดีแค่ไหนและจะผิดพลาดหรือเปล่า ทั้งหมดมันชวนให้คิดตลอดเวลาเรื่องราวต่างๆ เข้ามาในหัวแบบรวดเร็ว เพราะทั้งหมดจะถูกประเมินออกมาเป็นเกรดตอนจบ ทำให้อะไรหลายๆ อย่างมันชวนกดดัน

workjob-paradise

ในการเรื่องที่ฝึกงานนั้นหนิงเลือกสถานที่ฝึกงานที่เกี่ยวข้องกับคณะที่หนิงเรียนโดยตรง เพราะต้องการเรียนรู้วิธีการทำงานของตัวเองให้อนาคต และอีกอย่างหนิงเองก็ต้องการทดสอบตัวเองด้วยว่าจะชอบด้านนี้มากน้อยแค่ไหน แต่ทันทีที่หลังจากได้ลองเข้าฝึกงานแล้วเริ่มต้นทำงานต่างๆ ต้องบอกเลยว่าหนิงคิดว่าตัวเองไม่เหมาะจะทำงานอะไรแบบนี้ เพราะการทำเกี่ยวเอกสารนั้นไม่ใช่งานถนัดเลย เพราะหนิงศึกษาในคณะขนส่งระหว่างประเทศมา แต่ทางที่ฝึกงานให้หนิงวุ่นวายอยู่กับงานเอกสารต่างๆ ซึ่งทำให้หนิงรู้สึกเบื่อ อาจเพราะเป็นแค่เด็กฝึกงานจึงไม่ควรทำอะไรเกี่ยวกับงานที่มีความสำคัญมาก เพื่อป้องกันความผิดพลาด บวกกับการที่ฝึกงานวันแรกหนิงเองก็ยังทำอะไรไม่ว่องไว แถมยังปรึกษาพี่คนที่สอนอยู่ตลอด แต่ในความจริงแล้วหนิงอยากทำงานลงท่าและตรวจเช็คสิ้นค่าเองทั้งหมดให้พร้อมเสียกว่า

Continue Reading

ถีบจักรยานเที่ยวสวนรถไฟสุดเฟลด้วยสายฝนที่โปรยปราย

หนิงยังคงอยู่ในช่วงปิดเทอม 6 เดือน วันนี้เบื่อๆ เลยชวนเพื่อนๆ ไปเที่ยวลั้นลาตามประสาสาวโสด กะว่าจะไปปูเสื่อนั่งเม้ามอยกันบนสนามหญ้าและริมสระน้ำ แล้วกะจะเดินเที่ยวตลาดนัดจตุจักกันด้วย จัดการโทรนัดเพื่อนสาวทั้ง 4 คน เจอกันหน้าสวนจตุจักรทันที หนิงเดินทางจากบ้านโดยใช้รถไฟฟ้า BTS ไปลงสถานีหมอชิต ใช้เวลาเดินทางเพียงแค่ 40 นาทีก็ถึงแล้ว ทำให้เพื่อนคนอื่นๆ ยังไม่มากัน หนิงเลยเดินเล่นจตุจักรกันก่อนเพื่อรอคนอื่นๆ แต่อีกใจก็อยากกินข้าวรอเพราะหิวจนไส้จะขาดแต่ก็กลัวเพื่อนๆ ยังไม่ได้ทานกัน เพราะเรานัดกันว่าจะไปนั่งกินกันในสวนรถไฟ รอประมาณครึ่งชั่วโมงเพื่อนคนแรกก็มาถึงกว่าจะครบก็ปาไปเกือบชั่วโมง หนิงเลยรีบเดินไปสวนรถไฟทันที

สวนคนไฟวันนี้คนน้อยมากจริงๆ อาจเป็นเพราะช่วงนี้ฝนตกหนักและบ่อย ทำให้ใครๆ ก็ไม่อยากออกมาเที่ยวกันในสถานที่แบบนี้เพราะฝนอาจจะตกลงมาเมื่อไหร่ก็ได้ แล้วก็เป็นอย่างที่คิดเพราะหลังจากเราทั้ง 4 คนทำการเช่าจักรยาน ฝนเจ้ากรรมก็ตกลงมาที่ละนิด ทำให้นึกในใจว่าซวยแล้วเราแบบนี้ แล้วก็อย่างที่ทราบกันดีว่าภายในสวนรถไฟนั้นมีที่หลบฝนอยู่พวกเราเลยจัดการกินข้าวกันตรงนั้นเลย ต้องเลยว่าทริปเฟลสุดๆ แบบอยากโบกแท็กซี่กลับบ้านโดยด่วนเลย ในใจก็คิดอยู่แล้วว่าจะเสี่ยงมาเที่ยวแบบนี้ดีไหม เพราะฝนตกบ่อยทำให้อาจไม่ได้เที่ยวกันเลย กว่าฝนจะหยุดตกก็เกือบบ่าย 3 โมงแล้ว ทำให้เราขี้เกลียดปั่นจักรยานกันแล้วเพราะใจมันหมดและไหลตามไปกับสายฝนเรียบร้อย พวกเราเลยชวนกันไปเดินตลาดนัดจตุจักรแล้วแยกย้ายกันกลับบ้าน … เฮ้อ เซ็งสุดๆ อะ

moment-fail-story

Continue Reading

กิจวัตรทุกเช้าของพิรานันท์

runner-with-friend

หนิงเป็นคนนอนหัวค่ำตื่นเช้าและเป็นคนที่ไม่ชอบนอนดึกๆ ถ้าหากไม่จำเป็นอย่างเช่นต้องทำงานส่งอาจารย์ ทำวิจัย ทำรายงานกับเพื่อน อ่านหนังสือ อ่านข้อสอบ หนิงจะนอนไวมากๆ ค่ะ แก่ 3 ทุ่มก็นอนแล้วเต็มที่ก็ 4 ทุ่มเท่านั้นค่ะ นอนดึกไมได้เลยเด็ดขาดเพราะหนิงเป็นคนที่นอนดึกแล้วจะปวดหัวมากๆ เวลาตื่นนอน แถมยังไม่ชอบตื่นสายด้วยเพราะเสียเวลาดีๆ ในช่วงเช้าไป หนิงคิดว่าช่วงเช้าเป็นช่วงที่อากาศดีที่สุดและทุกคนควรสูดรับบรรยากาศเหล่านั้น ได้เห็นแสงยามเช้า สัตว์ต่างๆ ออกหากิน ยิ่งในช่วงหน้าหนาวหนิงจะชอบมากๆ เพราะจะมีอากาศชื่นใจสุดๆ วิ่งในช่วงหน้าหนาวเหงื่อก็ไม่ออกมากจนเหนียวเหนอะหนะ

like-monk-time

ส่วนใหญ่หนิงชอบจะตื่นมาวิ่งช่วงเช้า จะตื่นช่วงประมาณ ตี 4 ครึ่ง เพราะเป็นเวลาที่คนส่วนใหญ่ออกมาทำงานบ้าน ไปทำงานกันแล้ว แต่รถยังน้อยอยู่ ทำให้วิ่งได้สบายๆ ไม่ต้องกลัว จะกลัวก็กลัวแต่โจรนั้นแหละที่จะอาศัยช่วงฟ้ายังไม่สว่างมาปล้นมาจี้ หนิงเลยเลือกจะวิ่งแต่ในระยะที่ไม่เปลี่ยวมากนักและมีผู้คน หนิงจะใช้เวลาวิ่ง 2 ชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ

พอเข้าช่วง 6 โมง หนิงจะรอตักบาตรพระ เพราะบ้านหนิงจะมีพระมาบิณฑบาตทุกเช้าทุกวัน บางวันหนิงก็ทำกับข้าวตักบาตรเองหรือไม่ก็วิ่งไปซื้อเอานั้นแหละค่ะ หลังจากตักบาตรเสร็จแล้วหนิงก็จะรับประทานอาหารเช้า ก็จะพอดีกับ 7 โมงเช้า หากวันไหนมีเรียนช่วงเช้าก็จะเตรียมตัวไปเรียนต่อเลย ถ้ามีช่วงบ่ายก็จะนั่งดูทีวี ฟังข่าว ไม่ก็ทำงานบ้านเล็กๆ น้อย ถ้าเหนื่อยจัดๆ ก็อาจจะงีบสักนิด

time-morning-moon

นี่แหละค่ะกิจกรรมทุกเช้าที่เรียกว่าเป็นกิจวัตรประจำวันของ “นางสาวพิรานันท์” ไปเรียบร้อยแล้ว อยากให้เพื่อนๆ ลองทำตามดูค่ะ รับรองได้ว่าจิตใจแจ่มใสกระปรี้กระเปร่าแน่นอน แม้ช่วงแรกๆ จะทำตามลำบากมากพอตัวเลยค่ะ แต่ถ้าชินแล้วรับรองได้เลยว่าจะติดใจและร่างกายจะชินไปเองแน่นอน

Continue Reading

เที่ยวรีสอร์ทกับเพื่อนสาวที่หัวหิน

like-big-friande

วันหยุดในช่วงปิดเทอมเป็นอีกหนึ่งช่วงเวลาสำหรับพักผ่อนสำหรับเหนื่อยจากการเรียนและทำงานเสริม หนิงเลยหาโอกาสพักผ่อนในช่วงนี้ให้มากที่สุดก่อนที่จะกลับไปอยู่หอแถวมหาลัย เลยลางาน 3 วันเต็มๆ หวังจะพักผ่อนให้หนำใจ เลยจัดการชวนโทรเพื่อนทันที และจัดการจองที่พักผ่อนอินเตอร์เน็ต ตอนแรกกะว่าจะไปกันแค่เต็มที่ 3 คน แต่ชวนไปชวนมาได้ 5 คนเลย ทำให้ทริปนี้น่าจะสนุกเพราะไปกัน แต่ที่ยากก็คือการหาที่พักที่สามารถรองรับได้มากถึง 5 คนและมีราคาถูก เพราะพวกเราเป็นแค่นักศึกษาที่ไม่มีเงินเยอะที่ขนาดไปพักที่พักราคาเป็นหมื่น แต่สุดท้ายก็ได้มาเป็นบ้านพักใกล้ๆ ริมชายหาด พอได้ทีพักและจองวันเรียบร้อยก็จัดการเก็บกระเป๋าไปเที่ยวทันที

girl-and-friande ning-pinpaka-dee

หนิงกับเพื่อนๆ เดินทางมาถึงหัวหินเวลาประมาณ 11 โมงกว่าๆ ได้ โดยสารมากับรถตู้จากกรุงเทพใช้เวลานานมาก หนิงหลับตลอดเลยแหละ พอถึงที่พักก็ยังเช็คอินไม่ได้นะเพราะต้องรอถึง 12.30 โมง หรือเที่ยงครึ่งเลย ทำให้หนิงกับเพื่อนๆ ปูเสื่อนั่งกินข้าวกันแถวบริเวณนั้นก่อน เรียกได้ว่าหน้ามืดเพราะหิวข้าวๆ มาก หลังจากกินข้าวและถ่ายรูปกันเสร็จก็ไม่มีอารมณ์ลงเดินชายหาดเพราะเหนื่อยมากๆ อยากจะเก็บกระเป๋าเต็มที night-huahin-beautybeach-night-beautyfull

หลังจากจัดการเก็บกระเป๋าเรียบร้อยก็รีบจัดการอาบน้ำเปลี่ยนชุดออกมาเดินเล่นทันที เก็บรูปบรรยากาศนิดหน่อยบริเวณรอบๆ รีสอร์ท ตกเย็นก็เล่นน้ำกับเพื่อนๆ แต่หนิงและเพื่อนๆ ไม่ได้เป็นคนที่ชอบกินเหล้ากินเบียร์ เลยแค่นั่งคุยกันริมชายหาด ยอมรับเลยว่าบรรยากาศดีสุดๆ พอถึงเวลาตี 1 กว่าๆ เราก็เข้านอนกันเลยทันที เพื่อให้พรุ่งนี้เช้าจะได้ตื่นมาจะได้สดชื่นแล้วกลับบ้านอย่างสภาพจิตใจแจ่มใส

newlook-huahin

Continue Reading